میکروسیلیس یکی از افزودنی‌های مهم و کاربردی در صنعت بتن است که با بهبود ویژگی‌های بتن نظیر افزایش مقاومت، دوام و کاهش نفوذپذیری، نقش بسیار مؤثری در بالا بردن کیفیت بتن ایفا می‌کند.
استفاده از میکروسیلیس در بتن معمولاً به شکل پودری یا به صورت ژل میکروسیلیس انجام می‌شود که پس از ترکیب با مواد اولیه بتن، به آن اضافه می‌شود.
به منظور استفاده صحیح از میکروسیلیس در بتن، ابتدا باید درصد مناسبی از میکروسیلیس را در نظر گرفت که معمولاً بین 5 تا 15 درصد وزن سیمان است.
این مقدار می‌تواند بسته به نوع پروژه و نیازهای عملکردی بتن تغییر کند.
میکروسیلیس به دلیل ذرات بسیار ریز و ساختار شیمیایی خاص خود، منافذ ریز موجود در بتن را پر می‌کند و در نتیجه باعث افزایش چگالی و مقاومت فشاری بتن می‌شود.
برای اختلاط، میکروسیلیس را به همراه سیمان و دیگر مصالح خشک به مخلوط کن اضافه کرده و سپس آب و افزودنی‌های دیگر مانند فوق روان کننده‌ها به آن افزوده می‌شود تا مخلوط یکنواختی حاصل گردد.
رعایت نسبت آب به سیمان به همراه میکروسیلیس بسیار حائز اهمیت است؛ زیرا مقدار زیاد آب می‌تواند تأثیر مثبت میکروسیلیس را کاهش دهد.
پس از اختلاط کامل، بتن با میکروسیلیس باید به درستی عمل آوری شود تا بهترین عملکرد را داشته باشد.
استفاده از میکروسیلیس باعث بهبود مقاومت در برابر حملات شیمیایی و خوردگی نیز می‌شود که این ویژگی برای سازه‌های در معرض شرایط سخت محیطی بسیار مهم است.
در نهایت، بهره‌گیری از میکروسیلیس در بتن به عنوان یک راهکار موثر در تولید بتن‌های با دوام و با کیفیت بالا شناخته شده و در پروژه‌های عمرانی گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد.